நிமிர் காலத்தைப் பிரதிபலி.!

எழு
கனலேந்து கண்மணி.
நின்னையும் நினது
சுயத்தையும
தகர்த்திடவென
தொலைத்திடவும் – நினது
அடையாளத்தை அழித்திடவுமென
அரக்கர் துடிப்பதனை- அன்பே
நீ அறியாயோ?
ஐயோ – என் இனியவளே
துன்பச் சுமையூறிய
கனவு நிறைந்த- நினது
கண்களால் எனைப் பார்க்காதே
நிமிர்,
காலத்தைப் பிரதிபலி….
இது,
நீயும் நானும் பகிர்ந்தளித்த
நிம்மதித் துாக்கத்திற்கான
நேரமல்ல
எழு
கால்களில் குதிரை பூட்டு
கண்களில் கனலை ஏந்து…
எழுகையின் அறுவடை
விடியலாகட்டும்.
கவியாக்கம் :தணிகை மாறன் 
வெளியீடு :எரிமலை இதழ் (ஓகஸ்ட் 2000)
மீள் வெளியீடு :வேர்கள் இணையம்  (ஓகஸ்ட் 2018)
முதல் இணைய தட்டச்சு :வேர்கள் இணையம் 
“புலிகளின் தாகம் தமிழீழத் தாயகம்”

Leave A Reply

Your email address will not be published.