மனிதக் கொடூரத்தின் உச்சம்

சிங்கள இனவெறி இராணுவத்தால் கொய்யப்படும் தமிழர்களின் தலைகள் .!

நாங்கள் இன்னும் திருந்தவில்லை, இன்றும் கூட நாங்கள் அப்படியேதான் இருக்கின்றோம் சரியாக 10 வருடங்கள் கழிந்த நிலையில், அதே ஓகஸ்டில் மீண்டும் தனது சுயரூபத்தை மட்டக்களப்பு மக்களுக்கு மட்டுமல்ல, முழு உலகுக்குமே அப்பட்டமாகக் காட்டியிருக்கின்றது சிங்கள அரசின் பாதுகாப்புப் படை.
சிறீலங்காவில் இது ஒன்றும் புதிதான காரியமில்லைத்தான். இருப்பினும் அண்மையில் நடந்தேறிய இரு கொடுரப் படுகொலைகள் அனைவரது நெஞ்சங்களையும் உசுப்பிவிடக்கூடியதே.
திருமணமாகி நான்கு மாதங்களே நிரம்பிய 21 வயதுடைய அருணாசலம் சந்திரமோகன் வளமைபோல வயற்காவலுக்குச் சென்றார். அன்றைய தினம் மட்டக்களப் புச் சித்தாண்டிப் படைமுகாமில் இருந்து காலை 10 : 45 மணியளவில் 8 பேர் அடங்கிய இராணுவக் குழுவொன்று வீதி ரோந்து சென்று கொண்டிருந்தது. கூட்டுறவு கோழித்தீன் தொழிற்சாலையின் அருகில் இவ் அணி விடுதலைப் புலிகளின் தாக்குதலுக்கு இலக்காகியதில் இரு இராணுவத்தினர் காயமடைந்தனர். கண் இமைக்கும் நேரத்தில் அவ் இடத்தைவிட்டுப் புலிகள் அகன்றுவிட, கோபங்கொண்ட சிங்களப் படையினர் அவ்வீதியால் வநத சீவல் தொழிலாளியான தியாகராசா ஞானதாஸ் என்பவரைச் சுட்டுக்கொன்றது. அத்துடன் நின்றுவிடாது. வயற்பக்கமாகச் சென்று, சந்திரமோகன் என்பவரைப் பிடித்து, அடித்து அம்மணமாக்கி, பின் சுட்டுக் காயப்படுத்தியது. குற்றுயிரும், குறையுயிருமாக அவர் துடித்துக் கொண்டிருக்க அவரது தலையை வெட்டி ‘சொப்பிங்பாக்கினுள் போட்டு தம்முடன் எடுத்துச் சென்றது வெறிபிடித்த சிங்களப் படை. கொல்லப்பட்ட சந்திர மோகனின் மனைவி அம்பிகாவதி(வயது 20) “எமக்குத் திருமணமாகி 4மாதங்கள்தான் ஆகின்றது. எனது கனவர் வயற் காவலுக்குச்சென்றார். 11 மணியளவில் துப்பாக்கிச்சத்தம் கேட்டது. சிறிதுநேரத்தில் ஆடு மேய்க்கும் சிறுவன் ஒருவன் ஓடி வநது எனது கனவர் கொல்லப்பட்டதை  தெரிவித்தான். நான் கதறியபடி ஓடிச்செல்கையில், வழியில் படையினர் ஒரு மனிதத் தலையை ‘சொப்பிங் . பாக்கினுள் கொண்டு செல்வதைக் கண்டேன். வயலுககுச சென்று பார்த்தபோது எனது கனவரின் முண்டம் மட்டுமே இரத்த வெள்ளத்தில் கிடந்தது. பின் அதையும் இராணுவத்தினர் வந்து எடுத்துச் சென்று விட்டனர்” எனக் கண்ணீர் மல்கக் கூறினார் இதேபோன்று வீதியில் சுட்டுக்கொல்லப்பட்ட 4 பிள்ளைகளின் தந்தையான ஞானதாஸ் என்பவரின் மனைவி செல்வராணி கூறுகையில் “எனது கணவர் தொழில் முடிந்து வீடு திரும்பும் வழியில், அவரிடம் ‘கள்ளு’ வாங்கிக் குடித்த படையினர் அவரைப் போகுமாறு கூறிவிட்டு பின்னால் இருந்து சுட்டுக் கொன்றுவிட்டனர். இதைப் பலர் நேரில் கண்டுள்ளார்கள்” எனத் தெரிவித்துள்ளார்
விடயம் தெரிந்தும் 5 நாட்களாக வாயே திறக்காத தமிழ்க் குழுக்களும், கட்சிப் பிரமுகர்களும் பின் வழமைபோல ஜானதிபதிக்கு கடிதம் எழுத, அங்கும் பதிலுக்கு விசாரணைக்குழு அமைக்கப்படும் எனக் கூறப்பட்டுள்ளது. 10 வருடங்களுக்கு முன்பு இதே ஓகஸ்டில், இதே சித்தாண்டி முருகன் கோவிலடியில் 45 அப்பாவித் தமிழர்களைப் பிடித்துச் சென்ற சிங்களப் படை அவர்களை இரகசியமாகக் கொன்று புதைத்தது. இது தொடர்பாக விசாரணை செய்யவென ஜனாதிபதி அவர்களால்  அமைக்கப்பட்ட விசாரணைக் குழு இதுவரை எந்தப் பதிலுமே தராத நிலையில், இன்னொரு விசாரணைக் குழு அமைத்திருப்பது கேலிக்குரியதே. அவ்வளவு ஏன்….. .? 600 தமிழர்களுக்கு மேல் கொன்று புதைக்கப்பட்ட செம்மணி வகாரததறகு விசாரணைக்குழு அமைத்த அரசு பெரிதாக எதனைச் சாதித்தது சிங்கள அரசின் அகராதிப்படி விசாரணைக் குழு என்பது வெறும் கண்துடைப்பு நாடகமே. இச்சம்பவம் வெளி உலகிற்குத் தெரிந்த ஒரு எடுத்துக்காட்டு மட்டுமே. ஆனால் இது போன்ற பல கொடுரங்கள் தமிழ் மண்ணில் அன்றாடம் அரங்கேறி வருவது வெளி உலகிற்கு தெரியாமலேயே போய்விடுகின்றது.
கடந்த வருடம் ஓயாத அலைகள் இரண்டு மூலம் விடுதலைப் புலிகளால் மீட்கப்பட்ட கிளிநொச்சி இராணுவ முகாமில் வெறிபிடித்த படைவீரன் ஒருவனது ‘அல்பத்தில் இருந்து, ஒருகணம் இதயத்துடிப்பையே நிறுத்தி விடக்கூடிய ஒரு புகைப்படம் (போட்டோ)கண்டெடுக்கப்பட்டது. கிளிநொச்சியில் தான் கஸ்ரப்பட்டுக்கட்டிய வீட்டைப் பார்க்க வந்த சமயம்  படையினரால் பிடிக்கப்பட்ட அப்பாவித் தமிழர் ஒருவரது தலையைத்  துண்டித்து அதைக் கைகளில் தூக்கியபடி “போஸ் கொடுத்து போட்டோ எடுத்து அதனை அல்பத்தில் வைத்து அழகு பார்க்கிறது சிங்களப் படை. இது ஒன்று போதாதா சிறீலங்காப் படைகளினதும், அதன் ஆட்சியாளர்களினதும் முகதததிரையைக் கிழித்தெறிவதற்கு……… இன்றும்கூட கிளிநொச்சிப் பகுதியில் ஒன்று, இரண்டு என தமிழர்களது எலும்புக்கூடுகள் மீட்கப் படுவது தொடர்கதையாகவே இருந்து வருகின்றது. இது வரை இப்பகுதியில் 57ற்கும் மேற்பட்ட எலும்புக்கூடுகள் மலசலக் குழிகளிலிருந்தும், கிணறுகளிலிருந்தும் ஏனைய இடங்களில் இருந்தும் மீட்கப்பட்டுள்ளன. இவைகளில் பெரும்பாலானவைகைகள் கட்டப்பட்டுள்ள நிலையிலேயே மீட்கப்படுகின்றன கிளிநொச்சிப் பகுதியில் வீடுபார்க்கவெனச் சென்று காணாமல் போனோர் தொகை 184 என்பது இங்கு குறிப்பிடத்தக்கது.
கிளிநொச்சியில் மட்டுமல்ல, மட்டக்களப்பில் மட்டுமல்ல, சிறீலங்காவில் எங்கெல்லாம் இராணுவ ஆதிக்கத்திற்கு உட்பட்ட பகுதியில் தமிழர்கள் வாழுகிறார்களோ அங்கெல்லாம் இத்தகைய அட்டுழியங்கள் நடைபெறுவது சாதாரண விடயமாகவே இருக்கின்றது.
சிறீலங்காவின் பாதுகாப்புத் தலைமைப் பதவியில் இருந்து கொண்டு ஒருபுறம் தமிழர்களை அழிப்பத்தில்  குறியாக இருக்கும் ஜனாதிபதி சந்திரிகா அம்மையார் அவர்கள், இன்னொருபுறம் தன்னை சமாதானத்தின் தேவதையாக வெளியுலகிற்கு காட்டி வருவது, இன்னும் எத்தனை காலம்தான் நீடிக்கப்போகின்றது
விடுதலைப் புலிகளிடம் அனைத்தையும் படிப்படியாக இழந்து வரும் அரசு, தனது சக்திக்கும் மீறி பாரிய ஆயுத தளபாடக் கொள்வனவுடன் மீண்டும் தமிழர்களை அழிக்கவெனப் பூதாகாரமெடுக்கின்றது. சந்திரிகா அரசின் மெத்தப்பெருத்த பூதமெல்லாம் தமிழ் மண்ணில் அடிவாங்கி அழியுண்ட வரலாற்றை மறந்து, மீண்டும் மீண்டும் தப்புக் கணக்குப் போடுகின்றது அரசு . இதன் பலாபலனையும், பரிசையும் புலிகளிடம் மிகவிரைவிலேயே சிங்கள அரசு பெறவேண்டியிருக்கின்றது என்பதும் தலைவிதி எனின், அதை யாரால்  மாற முடியும் ?
ஆக்கம்:மொரிஸ்  தர்மபாலன் 
வெளியீடு :எரிமலை இதழ் (ஓகஸ்ட் 2000)
மீள் வெளியீடு :வேர்கள் இணையம்  (ஓகஸ்ட் 2018)
முதல் இணைய தட்டச்சு :வேர்கள் இணையம் 

Leave A Reply

Your email address will not be published.