Browsing Category

தாயக கவிதைகள்

ஐ.நா சபையே …!

ஐ.நா சபையின் அடுக்குமாடி உறுதியாக உயர்ந்து நிற்கிறது மனித எலும்புகளின் மகத்தான உறுதியினால் வானைப் பிடிக்க வளர்ந்து வருகிறது பட்டொளி வீசி பறக்கின்ற கொடியினை எட்டிப் பாருங்கள் – தொகை வகையாய் சேர்ந்த உயிர்கள் ஆடித்துடிக்கின்றன.…

ஓயாது ஓயாது போராட்டம் ஓயாது.!

வீரம் வீசும் எங்கள் மண்ணை எண்ணும் எந்தன் நெஞ்சம் தேசம் தமிழ்தேசம் அங்கே ரத்தம் எங்கும் ரத்தம் நித்தம் செல்லும் வான் பறவை கொட்டும் குண்டுமழை என்உறவின் வாழ்வியலைக் கொல்லுதே! வெள்ளைச் சீருடையுடன் பள்ளிக்குச் சென்ற பிள்ளைப்புறாக்கள்…

காப்பரண் வேலியிலிருந்தோர் கடிதம்.!

காப்பரண் மரங்கள் கதைபேசின. வான்நிலவும் உடுக்களும் வந்தன சேர்ந்துண்ண கார்முகிற் துளிகளில் முகம்பார்த்துத் தலைசீவி பனிக்கால இரவுகளை பயிற்சிக்காய் பகலாக்கி இளமைக் கனவுகளின் முளைகிள்ளி காவலுக்காய் உயிர்த்தேக்கி உடல் தின்ற…

காலங்களற்ற அதிசியம்.!

அண்ட சராசரம் முழுவதுமே அசைவற்று நின்றிருக்காது இயங்கிக் கொண்டேயிருந்தது அதனுள் உயிர் வாழ்வனவும் உயிரற்றவும் கூட ஏதோ ஒரு வகையில் அசைவுற்றுக் கொண்டேயிருந்தன ஆனாலும் தீர்மானங்கள் எடுக்கப்பட்ட பின்வாங்குதல் ஒரு முடிந்த முடிவென்று புலி…

கடவுளே கனவாக்கு.!

கடவுளே! காலம் உருண்டோடி நாம் ஈழமும் வெல்லப் போகும் இந்நாளில் எதற்கையா இந்தச்சதி - எங்கள் பால்ராஜ் அண்ண அழைத்துக்கொள்ள இறைவா நீபோட்ட நாடகத்தின் பெயர் விதி நயவஞ்சகக் கூட்டத்தையெல்லாம் நல்லபடி வாழ வைத்துவிட்டு தமிழரின் நலனே தனதுநலம்…

முள்ளிவாய்க்கால் .!

முள்ளிவாய்க்கால் நாங்கள் மூச்சடங்கி நசுங்கிப்போன கடற்கரை மண்டியிடா எங்கள் வீரம் அறிந்த சுடுகரை கொத்துக்குண்டுகளால் கொத்துக்கொத்தாக செத்து மடிந்த சுடுகாடு. ஆனந்தபுரம் எங்களின் ஆயுதங்களின் அடையாளம். சேடம் இழுத்த சிசுவைக்கூட…

முள்ளிவாய்க்கால் துயிலும் இல்லத்திலிருந்து…!

ஒரு புலி வீரனின் சீருடை வீரத்தின் அடையாளமாய் அமைதியாக உறங்கிக் கொண்டிருக்கிறது!!! வலி கொண்ட இனத்தின் விடிவிற்காக – வரிப்புலி சுமந்து வீறுகொண்டெழுந்த வேங்கை ஒன்று வீரப் போர் புரிந்து…. வீரமரணம் அடைந்த பின்பும்… தனது உடல்…

ஊர் மீட்டு வருவோம் .!

ஏக்கத்துடன் திரியும் உங்கள் முகங்களைக்காண எங்கள் இதயமும் வலிக்கின்றது. மூட்டைத்தூக்கி மூன்று காசு உழைத்து மரமேறி மாடாய்த் தேய்ந்து உரமேறிய உங்கள் வியர்வையால் நிலமேகிப் பயிர் செய்து தேடிய…

முள்ளிவாய்க்கால் பார்த்ததுண்டா.!

முள்ளிவாய்க்கால் பார்த்ததுண்டா அந்த கந்தக கடற்கரை வெளியை பற்றி அறிந்ததுண்டா இங்கே தான் இந்நூற்றாண்டின் மனிதப் பேரவலம் நடந்தேறியதி இங்கே தான் சர்வதேசத்தின் கோர முகங்கள் திரையிடப்பட்டது இங்கே தான் பாதுகாப்பு வலையங்கள் எனும் பேரில்…

இது புதுயுகம்

கண்களில் அனல்  வீச கரங்களில் ஆயுதம் பேச நெஞ்சினில் உறுதி உரமேற வீரம் கொழுந்துவிட்டெரிய கால்கள் வெற்றிநடை போட பகலென விடியல் நாட.... எழுந்திட்ட மறத்தமிழன் விரைந்திட்ட  செய்தி   கேட்டு  கலங்கிட்டது…